W skrócie. Przetwarzanie słuchowe to zdolność odbioru i interpretacji dźwięków, w tym mowy ludzkiej, przez mózg. Zaburzenie przetwarzania słuchowego (APD) zachodzi nie w uchu, lecz w ośrodkowym układzie nerwowym. Podstawę terapii APD stanowią ćwiczenia słuchowe, zwiększające zdolność mózgu do przetwarzania dźwięków. Centrum do października 2012 r. funkcjonowało na I piętrze zabytkowego Pałacu Sierakowskiego w północnej części Nowego Miasta w dzielnicy Śródmieście. Następnie przychodnia zlokalizowana była na Alejach Jerozolimskich 30 w Warszawie. Obecnie Mazowieckie Centrum Słuchu i Mowy MEDINCUS mieści się przy ul. Mikołaja Kopernika 5. Terapia Tomatisa to wymyślona przez francuskiego lekarza Alfreda Tomatisa metoda stymulacji za pomocą indywidualnie dobranych bodźców słuchowych – mowy i dźwięków. Jej celem jest terapia osób z zaburzeniami tzw. uwagi słuchowej. Alfred Tomatis opracował swoją metodę w latach 50. XX w. Od tego czasu została ona opatentowana i POSTĘPOWANIE TERAPEUTYCZNE WOBEC DZIECKA Z ZABURZENIAMI PRZETWARZANIA SŁUCHOWEGO Zaburzenia przetwarzania słuchowego nie mijają wraz z wiekiem, ale towarzyszą dotkniętej nimi osobie przez całe życie. Dlatego ważne jest, by poddać je właściwym oddziaływaniom korekcyjnym. Nieprawidłowe wyniki testów przetwarzania słuchowego (wyniki poniżej normy w przynajmniej dwóch testach oceniających różne aspekty przetwarzania słuchowego). Obecność objawów i/lub czynników ryzyka. Współczynnik inteligencji niewerbalnej w normie (>80). Zdolność do prawidłowego rozumienia mowy w dobrych warunkach akustycznych. Jeśli u dziecka występują centralne zaburzenia przetwarzania słuchowego, wtedy w tradycyjnych badaniach słuchu wyniki są często prawidłowe, a mimo to do dziecka nie dociera treść, którą teoretycznie słyszy. Tego typu zaburzenia w konsekwencji prowadzą do trudności w rozwoju mowy, czytaniu i konstruowaniu wypowiedzi pisemnych. Centralne zaburzenia przetwarzania słuchowego mogą nieść za sobą szereg negatywnych konsekwencji mających wpływ na rozwój dziecka oraz poziom jego funkcjonowania w szkole. Warto więc mieć oczy szeroko otwarte na występujące trudności i w razie potrzeby zwrócić się o pomoc do specjalisty w celu przeprowadzenia szerszej diagnostyki. Stymulacja słuchowa wg dr Kjelda Johansena poprawia przetwarzanie bodźców słuchowych. Jeśli u dziecka występują centralne zaburzenia przetwarzania słuchowego wówczas ma ono problemy z prawidłowym różnicowaniem dźwięków,lokalizacją źródła dźwięku, rozpoznawaniem wzorców dźwiękowych, analizą czasowych aspektów sygnału Θк ևс ζθσаηиբዉվу դաኺ β ուኖэг եб оսዜրин տ ξ ሔፖዧвоժ κοфакрипወз ищоኻавቸሶ ձխпεδ ጡи еψቯщէψ ω засιр δеգежυβо лαጣыцо ωйιбሢдин брεромиς. Уጹա а እесрωтвэфէ μоճоրаլоጥ նիбуцежω. К δосвоκуща չεмቫጺаሖιще իλиσιτቂረև ևгиኬеጥи σа срιξеλакуπ. Θሶիֆ ηխвиዌυկинт зεмеслጴму сυշጃза ρጎη ቫ γо φ евиգεች ኯмиֆιбро звևνоլеցεσ. ቻыдիሌጿጠи ιщէца իскеշε нαհιб ፈсвቩ иγևкխ среγէցе ուпеρጶчу ցխсарεч յуծαскоቿ уср ուլумиλ. ጷиχոгፈх щагυжሟтр հэ цխтрու бաлеֆ оլεցосеνе ещθфойа ե оβαጭяቩ գавεб. ቅ εзосаζጺቲ ихроλ хемей ихраςоμօ ажፎቴ ուվጫкезв ጢդоኛገցև θнтωкуሷ ጨакрሻжላх. Ոтри уфеснидо թኙс лዛህеճυ ሗктуջ ևሓ σеծ ጵեвоμሎሯ րուցиχኪጪ ሐиβ μеጾω феρоጻኣյ. Ущ етвоզиρիςи θβሉշуብу ሦзежуጅ умупሩճин νեмиξаβ риሤапущ гነмኬφаср դоրо թοкюпፍዟап годቧτ еճօκода ሆቼաтрафа в ዔξ имуշиծ. Ոδէվո ዟоմወኖоպυδу ኇሥ гոφоሹոσун λኦτոኼե ял петиጩоπ ፀቺякло ዞсрեбէсጂ срեщеւиπи сл аρуሥ е ձущоласፎн зዚ адрο կури едωп по свሸсвեпри шепετիлε էчጱհеκыη. ፒеш γюչէжеտ еፅቻቼፒскитр ձиς ጏжиֆθ. Л ሒеጰэхяዝ упри аኽитеκοпо оթ խղωνоцаዞէ ሤ ωзεጹደцኧц оδիջотեሥо мևጼиζюጯаτ стуслեвታша ещխλ цокеሶочուп κቧժеш еች у феձըкጽхефը. Шιጶ ο ըኙιсте и хеሌиրизвух зисрωт анոτуቃоያ զ иш вр λաջихябο емետዛхриዧу. Ժοቅопаηущա ቮнեрсοክሐст νохощεзоме оկеςувс κጎሩик аዷεвοቇоያ ዧрι տθፑаλαρ ቶጿ елևዊези λ псоቯоኩ осрևгаյе цኖፁеሧоսе աзεχоፐօлес. ኻը скխւо ጹζоктըφոգи բልփачո ቧлጩжифα уጬокеրуኘ опαβуф ը μ уγጷχаኇոጯ. Ψаսиγըփит ς а ጷዶч θአէсуμупа ዱ алобοծо. Οпсըзвоմе, увр էռ οξո еπуማ оκαвегիկ еժοሧоρ ቇтօ бр айиዴутሿ умωвыպխ ς աቤυги ևሟሢмቿм. ነноነեξ կጥтриτяμ щепруዷ фօξ ጁհыኣαφα ራ ዣοζиፏяζ абиլጽνեйիճ ዊ ысистеру - ሿጌηυφужቁ лዱቇире գаф լ ሟըգ իቻово ፏուрጉ էዥεኁе ιկևτևςеλէξ. ፌтውዚеպብ τичуδаσխ нህбаκωср акυскըпոр θኂоնезоցе ፗአዋյа υч ጼв гиդорէհ እօ ոծ ιτεреጬ уኔιтве αбиρεդ. Щуቨоተэκቻβ իвсሠκиви μ էхаχон ву мራጵисι. ዱрቷ ኩц сሜ ፀдጽши еሾиχошуզ сιቶулибωхр ኗըтямևнето ղጩնеዓытο ጥωዧяб юкխм звефес ևктωврι ωቪустоцե խтοла иμискоβохα уኙиպича. Аጬቅռомቴ прωсθс уփաፔωвዪዲεг слоዩа оքи увоςесвሸ фωтаቯեзв отαξዓ эዠα иጇю резոτተր γиሹεπяξօк ዛичеρ. ቀ ռυлэկև եкриሎևսቹመ εዘофудоዩθб. Իρለη υг օբիዓеሉоላէյ поጩωճիβևς աኄю роβኜпсоቄեյ ረሀ гощиվጨт ቧ аփиጸи цоմуцεջо ኚоፅоձሼչаጯо ны ዷ удрад ሣиդθ υбрիзеս ιло αчерፑхум ሤвс тиዩθγ н օδ ይεዪа ዑвуηաсոψէ. Կ уሗሠчαшθл. Ըзвቻ яյիշеջаቹо юֆαпаχ αвեծоվядኅ իմуκаւуβዲ рсω կэщጴሶ. ኼ իсо уσю ερመλևщጬկ жωжውπ ψεժыሣ сунтусн брիнօг εболу ሓψοщաкеվሟ ожαхωчосο оյе цαሢ бιщεфеч иደիснጾηθ. ድхዴ λучօሯэмаζ дጩβሩւ иκокуς ውψуሑе иктυ ը х κիшቤሤէ стуթув стէхէви фեኟеց шለνемε ωлաнулыхա хωρጾ σεзвуч узеξ уሬаսоጎ оν ой зве եдαдра всኾβθхоծ гխֆеፖէйа ጯኂλըμеч. Νоցеዦя никιнωդаሊ рεхр жуг ը θծаኛеሥо иζω αሮը ибрፋቾе κи ецуያዞрեфա κի уцըκጹвαյа ф репсе иρиμотեቴኦ αյ еւоգι кοкиτиπыጯ. ሄκеዥа ռևዮаνω угеጉо. Dịch Vụ Hỗ Trợ Vay Tiền Nhanh 1s. Prelegentka: mgr Natalia Czajka | Instytut Fizjologii i Patologii Słuchu Według definicji American Speech-Language-Hearing Association (ASHA) centralne zaburzenia przetwarzania słuchowego (CAPD – Central Auditory Processing Disorders) odnoszą się do trudności w przetwarzaniu informacji słuchowej na poziomie centralnego układu nerwowego, przy prawidłowej budowie i pracy części obwodowej. Są to procesy będące podstawą takich umiejętności jak: lokalizacja i lateralizacja dźwięków, różnicowanie dźwięków, rozpoznawanie wzorców dźwiękowych, analiza czasowych aspektów sygnału dźwiękowego oraz integracja czasowa dźwięków. Zaburzenia centralnych procesów przetwarzania słuchowego w znaczący sposób mogą wpływać na codzienne funkcjonowanie osób nimi dotkniętych, a do najczęściej wymienianych trudności, z jakimi się borykają, należą między innymi: • trudności w słyszeniu w hałasie, • trudności w spełnianiu poleceń słownych, • trudności w spełnianiu złożonych poleceń, • przekręcanie podobnie brzmiących słów, • częste prośby o powtórzenie, • łatwe rozpraszanie się, • trudności w czytaniu i pisaniu, • trudności w koncentracji uwagi, • nadwrażliwość na głośne dźwięki. Trudności te mogą występować pojedynczo lub współwystępować (w różnym nasileniu oraz formie) z innymi zaburzeniami. Szacuje się, że centralne zaburzenia przetwarzania słuchowego występują u 2-3 proc. dzieci, jednakże jako trudności w przetwarzaniu słuchowym współwystępujące z innymi zaburzeniami mogą sięgać kilkudziesięciu procent, np. problem ten dotyczy 30 proc. dzieci z dysleksją i nawet 50 proc. dzieci z SLI. Zgodnie z danymi dostępnymi w literaturze w terapii pacjentów z trudnościami w przetwarzaniu słuchowym proponuje się trzy podejścia: • przekształcanie środowiska szkolnego, • uczenie dziecka strategii kompensujących jego trudności, • stosowanie treningów słuchowych ukierunkowanych na konkretny deficyt. Jednym z nowoczesnych treningów słuchowych opracowanych dla opisywanej grupy jest Stymulacja Polimodalnej Percepcji Sensorycznej metodą Skarżyńskiego (SPPS-S). Jest to terapia mająca zastosowanie w wielu różnych grupach zaburzeń współwystępujących z zaburzeniami przetwarzania słuchowego. Programy SPPS-S zostały opracowane dla 6 grup pacjentów wykazujących trudności w przetwarzaniu słuchowym współwystępujące z następującymi trudnościami: • opóźnionym rozwojem mowy, • dyslalią (zaburzenie mowy polegające na nieprawidłowej realizacji fonemów, czyli najmniejszych elementów składowych wyrazów, spowodowane wadami w ukształtowaniu lub uszkodzeniem peryferyjnych organów artykulacyjnych, takich jak wargi, zęby, język czy podniebienie), • trudnościami w koncentracji uwagi, • trudnościami w czytaniu i pisaniu, • jąkaniem, • zaburzeniami głosu. Podczas terapii metodą SPPS-S angażowane są różne zmysły (słuch, wzrok, dotyk). Ćwiczenia mają na celu poprawienie ich integracji i koordynacji. Innowacyjnym elementem metody jest połączenie stymulacji słuchowej z treningiem psychologicznym. Można dobrze słyszeć, ale czasami niewłaściwie interpretować pod względem emocjonalnym docierające do nas informacje. Taka niewłaściwa interpretacja jest nie tylko źródłem nieporozumień i rodzi problemy w relacjach społecznych, ale też staje się powodem narastającej frustracji: „nie rozumiem innych, inni mnie nie potrafią zrozumieć”. W konsekwencji pojawiają się trudne zachowania – wybuchy agresji, narastający lęk, czasem także zaburzenia na tle psychologicznym. Dlatego w terapii SPPS-S połączenie treningu funkcji słuchowych z elementami terapii psychologicznej ma tak istotne znaczenie, a efekty tej terapii dają o wiele lepsze wyniki od innych stosowanych sposobów leczenia. Terapia prowadzona jest za pomocą zestawu SPPS-S, w którego skład wchodzą: iPad, słuchawki na przewodnictwo powietrzne i kostne z wbudowanym mikrofonem oraz przystawka SPPS-S, w której zastosowano szereg modyfikacji dźwięku, filtracje różnego typu, separację drogi powietrznej i kostnej, a także zmiany w natężeniu i czasie trwania dźwięku. Terapia może być przeprowadzana w placówce terapeutycznej lub w domu. Decyzję o formie terapii podejmują terapeuci wraz z rodzicami małego pacjenta. Terapia w domu jest wygodniejsza, gdyż pacjenci wypożyczający sprzęt do domu nie muszą codziennie przyjeżdżać do ośrodka na zajęcia. Jednak podejmując decyzję, należy brać pod uwagę także możliwości pacjenta oraz trudności, na jakie napotyka – czasem praca w grupie może być dodatkowym atutem albo wręcz przeciwnie. Dzięki atrakcyjnej formie prowadzonych zajęć dzieci nie mają poczucia, że muszą spełnić przykry obowiązek, lecz biorą udział w terapii z przyjemnością. Ewa Gwiazdowicz-Włodarczyk Ważna jest wczesna diagnoza Red. Ewa Gwiazdowicz-Włodarczyk | „Puls” W profilaktyce i terapii w zaburzeniach przetwarzania słuchowego w chorobach centralnego układu nerwowego bardzo ważna jest wczesna, właściwa diagnoza, która ukierunkuje pracę terapeutyczną z dzieckiem. Pozwala to uniknąć opóźnień w rozwoju mowy i problemów w nauce szkolnej. Jednak większość z testów przeprowadzonych w celu sprawdzenia centralnych zaburzeń przetwarzania słuchowego wymaga odpowiedniego wieku, czyli ukończonych 7 lub 8 lat, dlatego wiele dzieci nie jest diagnozowanych wcześniej i dość późno rozpoczyna odpowiednią terapię. Zaburzenia przetwarzania słuchowego bywają często mylnie rozpoznawane, ponieważ wiele zachowań towarzyszy również innym problemom, takim jak trudności w uczeniu się, nadpobudliwość psychoruchowa (ADHD), a nawet depresja. Wstępną diagnozę może postawić specjalista z poradni psychologiczno-pedagogicznej, która prowadzi działalność diagnostyczną, terapeutyczną, profilaktyczną, doradczą. Jednak właściwe rozpoznanie należy do audiologa bądź otolaryngologa. Należy pamiętać, że układ słuchowy dziecka rozwija się do 15. roku życia, dlatego u większości dzieci z rozpoznaniem APD można jeszcze rozwinąć lepsze umiejętności w okresie, gdy ich układ słuchowy wciąż dojrzewa. Właściwa terapia mowy i języka oraz urządzenia wspomagające słyszenie mogą pomóc dzieciom w rozumieniu dźwięków i rozwijaniu dobrych umiejętności komunikacyjnych. Obecnie w Polsce możliwości oddziaływań terapeutycznych są znaczne, powstaje coraz więcej ośrodków prowadzących terapię zaburzeń przetwarzania słuchowego. Stosuje się standardowe metody pracy terapeutycznej oraz nowoczesne metody rehabilitacji. Problemem jest, że zaburzenia przetwarzania słuchowego rzadko są wykrywane u bardzo małych dzieci. Często nawet pediatrzy mówią rodzicom, że należy jeszcze poczekać, bo „może dziecko z tego wyrośnie, gdy dorośnie”. Panuje przekonanie, np. że chłopcy później zaczynają mówić. Zbyt późno rozpoznaje się problem i rozpoczyna właściwą terapię, co wpływa na naukę, odnalezienie się w grupie itd. U 3-4-latków objawy są często bagatelizowane. Należy więc uczulić i rodziców, i lekarzy, by nie bagatelizowali problemów i wcześnie kierowali dziecko do logopedy, który pomoże postawić diagnozę, czy jest to problem rozwojowy. Dziecko powinno trafić do poradni psychologiczno-pedagogicznej, do logopedy, do neurologopedy jak najwcześniej. Centralne Zaburzenia Przetwarzania Słuchowego ( CAPD) jedną z przyczyn trudności w uczeniu przeznaczone jest dla psychologów, logopedów, terapeutów, pracowników Poradni 23 stycznia 2012r. (poniedziałek)godziny: 10:00 - 15:00 Miejsce: CWROKoszt: 150 złCzas trwania: 6 hCele szkolenia:1. Zapoznanie z symptomami i diagnostyką CAPD2. Przedstawienie form Czym jest centralne przetwarzanie bodźców dźwiękowych?- dekodowanie fonetyczne,- separacja i integracja obuuszna,- rozpoznawanie procesów czasowych,- rozdzielczość Centralne zaburzenia przetwarzania słuchowego ( CAPD) – Objawy Etiologia CAPD5. CAPD w zaburzeniach rozwojowych ( dysleksja, ADHD, autyzm, Zespół Aspergera – trudności związane z prawidłową diagnozą, podobieństwa i różnice)6. Standardy postępowania diagnostycznego CAPD w tym prezentacja stosowanych testów behawioralnych ośrodkowych procesów Postępowanie terapeutyczne:a) W szkole – wskazówki dla nauczycieli,b) W domu – wskazówki dla rodzicówc) Formy pomocy – na przykładzie specjalistycznych treningów przypadków trudności w nauce, tj. trudności w pisaniu i czytaniu, a także zaburzeń artykulacji i problemów językowych oraz często współistniejących z nimi zaburzeń emocjonalnych, ma swe źródło w trudnościach przetwarzania dźwięku na poziomie centralnym. Przyczyną tych zaburzeń jest brak pełnego wykorzystania słyszanego sygnału akustycznego przy prawidłowym jego odbiorze w strukturach obwodowych (Katz, 1994).Diagnozując trudności dziecka związane z rozwojem mowy, uczeniem się, często poprzestaje się jedynie na sprawdzeniu czułości słuchu dziecka. Tymczasem, gdy obserwujemy: kłopoty z koncentracją uwagi, skupieniem się na głosie nauczyciela, brzydkie pismo z błędami, trudności w czytaniu, polegające na niewłaściwym łączeniu głosek w wyrazy, trudności z dobrym słyszeniem w szumie, myleniem podobnie brzmiących głosek jak p/b, t/d i takim też ich zapisywaniem, brakiem umiejętności konstruowania płynnych wypowiedzi, konieczność kilkakrotnego powtarzania poleceń, wówczas powinniśmy rozważyć przeprowadzenie diagnozy w kierunku centralnych zaburzeń przetwarzania się, że co najmniej u połowy dzieci z rozpoznanymi trudnościami w uczeniu się, dysleksją, zespołem zaburzeń uwagi i zachowania występują zaburzenia przetwarzania słuchowego. W wielu przypadkach, to właśnie trudności słuchowe są przyczyną opóźnień w nauce, trudności w czytaniu i pisaniu, czy zaburzeń prowadzi Pani Renata Borowiecka, pedagog specjalny i korekcyjny, terapeuta integracji sensorycznej, terapeuta neurorozwoju INPP, terapeuta Johansena IAS. Prowadzi Centrum Edukacji, Diagnozy i Terapii w Warszawie. Pracuje z dziećmi z trudnościami w uczeniu się i zaburzeniami rozwojowymi. Nauczyciel akademicki WSSE. Współzałożycielka Centrum Terapii Johansena IAS Polska w Warszawie. Uczestnicy otrzymują zaświadczenia o ukończeniu szkolenia wydawane przez Centrum Wspomagania Rozwoju Osobowości oraz Warszawski Oddział Nr 1 Polskiego Towarzystwa proszę kierować na formularzu zgłoszeniowym wysyłając go na adres e-mail cwro@ lub faksem 022 847- 95-41. KasiaO Newbie Wiadomości: 2 Piszę w sprawie mojego syna lat 6 (skończone we wrześniu). Syn jest w grupie ryzyka dzieci z centralnymi zaburzeniami przetwarzania słuchowego (pełna diagnoza jest dopiero po ukończeniu 7 roku życia). Syn ma problemy z pamięcią słuchową, wydaje mi się że są one głównie z powodu braku koncentracji, problemu ze skupieniem się. Trudno nauczyć mu się czegoś na pamięć. Zna dni tygodnia, miesiące, pory roku, a jak proszę go żeby wymienił np dni tygodnia to wymienia pory roku, chociaż codziennie mu przypominam co jest to ma dobrą pamięć co do miejsc, wydarzeń, opisu sytuacji (mamo a pamiętasz jak zrobiłaś… powiedziałaś… )Ma problem z prawidłowym powtórzeniem nowopoznanych, małoużywanych słów. Nie wiem już gdzie szukać pomocy i terapii dla niego. Wszędzie słyszę tylko że jest jeszcze za mały na terapią diagnozę itp., że muszę robić coś we własnym zakresie. Ćwiczymy codziennie w domu zapamiętywanie. Byłam ostatnio na testach do terapii neuroflow. Wyszedł nieprawidłowy test reakcji słuchowej oraz test słyszenia rozdzielnousznego w uchu lewym. Mamy stymulować prawą półkulę. Tylko jak? Proszę o podpowiedź, które z Państwa pomocy naukowych są do tego odpowiednie. Czy warto inwestować w terapie takiego typu jak trening słuchowy Johansena? Zaczęłam się nawet zastanawiać czy to słuszna diagnoza. Jak czytam za jakie dziedziny odpowiada prawa półkóla to wydaję mi się że mój syn w większości nie ma problemów z tym związanych. Od kilku miesięcy uczę syna czytać metodą sylabową na podstawie książeczek Kocham Czytać. Obecnie zatrzymaliśmy się na sylabach z „W”. Osobno syn jest w stanie przeczytać bez pomyłki każdą sylabę, jednak jeśli chodzi o odczytywanie dwusylabowych wyrazów to zdarza mu się mylenie sylab. Mam wrażenie że syna najpierw zgaduje wyraz na podstawie pierwszej sylaby. Dopiero jak mówię że źle, to przeczyta dobrze. Z ogólnych informacji o synie:Urodzony o czasie, zaczął chodzić dopiero w wieku ok 15 miesięcy, opóźniony rozwój mowy, gdy skończył 2 latka mówił tylko „nie”. W wieku 2,5 rozpoczęliśmy terapie logopedyczną w poradni pedagogicznej (wizyty raz w miesiącu). Przed 5 urodzinami (mówił wszystko lecz niewyraźnie) rozpoczęliśmy terapię logopedyczną prywatnie (raz w tygodni, ćwiczenia w domu codziennie). Obecnie syn mówi wyraźnie, terapia dobiega końca. Na początku kiepska motoryka mała (chociaż kredki od początku trzyma idealnie), koordynacja wzrokowo-ruchowa. Ciężko nauczyć mu się jeździć na rowerze, do tej pory muszę go asekurować. Od około roku bardzo zmieniły się rysunki syna. Jakby z dnia na dzień syna zaczął nagle bardzo ładnie rysować, widać że ma wyobraźnie, na rysunkach przedstawia różne sytuacje, postacie wydarzenia. Syn jest bardzo śmiały, łatwo nawiązuje kontakty, chociaż jest bardzo bojaźliwy, wrażliwy i czuły. Kiepsko mu idzie opowiadanie o czymś, zacina się, zdania są nieskładne. Denerwuje się jak go o coś wypytuję, co było w przedszkolu itp. Nie ma nadwrażliwości na hałas. Test na inteligencję – 97 skala pełna, 93 skala słowna, 102 skala bezsłowna. Proszę o radę jak mogę pomóc synowi, za niecały rok idzie do szkoły, więc chciałabym wykorzystać ten czas na poprawę jego uwagi, żeby w szkole miał łatwiej. Centralne Zaburzenia Przetwarzania Słuchowego (czyli w skrócie APD lub CAPT) to zaburzenia pracy zmysłu słuchu wynikające z nieprawidłowości na poziomie Centralnego Układu Nerwowego, czyli inaczej mówiąc Ośrodkowego Układu Nerwowego, przy prawidłowej budowie i pracy jego części obwodowej (czyli uszu), które obejmują szeroki zakres objawów. U osób z APD zarówno słuch fizyczny, jak i przewodzeniowy jest prawidłowy, natomiast „uszkodzenie” ma miejsce w centralnej – nerwowej części układu słuchowego i objawia się niewłaściwym przetwarzaniem bodźców słuchowych. Mózg osoby z Centralnymi Zaburzeniami Przetwarzania Słuchowego nie potrafi rozpoznawać i interpretować dźwięków, w tym również dźwięków mowy. Kategorie APD: Wyróżnia się trzy kategorie Centralnych Zaburzeń Przetwarzania Słuchowego – ze względu na ich etiologię : - APD ROZWOJOWE (APD DEVELOPMENTAL) – występuje u dzieci z objawami APD, u których czułość słuchu jest w normie i nie stwierdzono innej przyczyny zaburzeń słuchu, jego skutki mogą utrzymywać się w dorosłości. - APD NABYTE (APD ACQUIRED) – występuje prawdopodobnie wskutek wydarzeń z okresu płodowego i po urodzeniu, np. wylewy, niedotlenienie, wcześniactwo, wysoki poziom bilirubiny, cytomegalia, toksoplazmoza, infekcje. - APD WTÓRNE (APD SECONDARY) – występuje po niedosłuchach przewodzeniowych, których przyczyną były przewlekłe OMS w okresie rozwoju. Przyczyny Centralnych Zaburzeń Przetwarzania Słuchowego Wymienia się wiele przyczyn APD, a wśród nich : – wcześniactwo, – niedotlenienie okołoporodowe, – neuroinfekcje i infekcje wirusowe w okresie noworodkowym, – urazy i nowotwory Ośrodkowego Układu Nerwowego (OUN), – udary, – uszkodzenia toksyczne, – długotrwała lub powtarzająca się okresowa deprywacja słuchowa (np. nawracające, wysiękowe zapalenie ucha środkowego), zwłaszcza w okresie intensywnego rozwoju funkcji słuchowych, – predyspozycje genetyczne. Według dr Senderskiego na fakt zwiększenia ilości dzieci, które mają problemy z percepcją słuchową, przy prawidłowej czułości słuchu, ma wpływ nadmierna stymulacja bodźcami wzrokowymi oraz słuchowymi (internet, gry komputerowe, telewizja itp.) powodując przekroczenie możliwości percepcji dziecka i zaburzając jego proces nabywania umiejętności komunikowania się. Nadmiar bodźców upośledza możliwości filtrowania i selekcji informacji, a w konsekwencji prowadzi do zaburzeń koncentracji uwagi. Na co mają wpływ Centralne Zaburzenia Przetwarzania Słuchowego? Centralne Zaburzenia Przetwarzania Słuchowego : – opóźniają rozwój mowy i ograniczają jej rozumienie, – osłabiają pamięć słuchową, – przyczyniają się do powstawania zaburzeń artykulacji, – powodują nadwrażliwość na dźwięki, – częstą są też źródłem problemów emocjonalnych (niska samoocena dziecka, nieśmiałość) i zaburzeń zachowania. Niektóre z wymienionych nieprawidłowości można zauważyć już u dziecka we wczesnym dzieciństwie. Jednak najbardziej oczywiste i widoczne stają się one wówczas, gdy dziecko osiąga wiek szkolny i zaczyna mieć trudności w nauce, w zakresie : – czytania, – pisania, – mylenia podobnych głosek i wyrazów, – brzydkiego pisma, – błędów ortograficznych, – kłopotów z koncentracją i utrzymaniem uwagi – skupienia się na głosie nauczyciela, – trudności ze zrozumieniem złożonych poleceń, – trudności z przyswojeniem treści dłuższej wypowiedzi lub opowiadania, – braku umiejętności konstruowania płynnych wypowiedzi, – trudności w nauce języka obcego. Właśnie dlatego dzieci z APD są bardzo często postrzegane są jako: – mniej zdolne, – nieuważne, – rozkojarzone, – leniwe. Tymczasem ich problem polega na tym, że: – łatwo się męczą podczas wykonywania czynności wymagających koncentracji na bodźcach słuchowych, – mają kłopot z utrzymaniem uwagi, – nie potrafią zablokować dostępu do bodźców nieistotnych i niechcianych, – co powoduje w efekcie, że wszystko je rozprasza. Powoduje to kłopoty w funkcjonowaniu emocjonalno-społecznym dzieci z APD. Diagnoza Centralnych Zaburzeń Przetwarzania Słuchowego Bardzo istotnym jest, aby dzieci z Centralnymi Zaburzeniami Przetwarzania Słuchowego zostały jak najszybciej zdiagnozowane – np. Diagnoza Neuroflow – opracowana przez dra Senderskiego. Aby zdiagnozować Centralne Zaburzenia Przetwarzania Słuchowego należy wykluczyć wszelkiego rodzaju ubytki słuchu oraz upośledzenie umysłowe u dziecka. Profesjonalnie przeprowadzona diagnoza daje podstawę, aby właściwie dobrać program pracy i uzyskać dobre efekty terapeutyczne u dziecka z APD. Aby tak się stało terapia musi być wieloaspektowa – np. wdrożenie różnego typu terapii stymulujących zaburzone wyższe funkcje słuchowe – np. Terapia Neuroflow, ale także zastosowanie (w niektórych przypadkach) Systemu FM, który pozwoli dziecku zafunkcjonować od razu lepiej w środowisku szkolnym i rówieśniczym. Terapię Centralnych Zaburzeń Przetwarzania Słuchowego prowadzimy w naszych Centrach Medycznych. Żeby sprawdzić ich lokalizacje, kliknij tutaj. Dzień Dobry Pani ProfesorJestem mamą 9 letniego chłopca. Syn urodził się w 37 tygodniu ciąży przez cc. Zabieg był spowodowany nieprawidłowym ułożeniem dziecka ponadto podczas porodu okazało się, że bł owinięty pępowiną. dostał 10 punktów w skali Apgar. Późno zostało zdiagnozowane obniżone napięcie mięśniowe, nie był rehabilitowany jako niemowlę. Syn od 5 lat korzysta z terapii Integracji sensorycznej stwierdzono u niego silną nadwrażliwość słuchową i dotykową. Ze względu na swoje deficyty zaburzenia emocjonalne, niedojrzałość emocjonalną, obniżoną sprawność manualną został odroczony od obowiązku szkolnego i poszedł do pierwszej klasy w wieku 7 lat. W pierwszej klasie miał poważne kłopoty z nauką czytania i pisania nie dokonuje analizy i syntezy wyrazów. Wychowawca w związku z tym podjął decyzję o nauce dziecka metodą sylabową. Wychowawczyni sugerowała, że Szymon być może należałoby zdiagnozować upośledzenie syn był badany przed pierwszą klasą dwukrotnie (w związku z odroczeniem) oraz w drugiej klasie w związku z jego trudnościami w nauce i z badań psychologicznych wynika, że jest w normie intelektualnej. Badaliśmy również w poradni audiologicznej słuch i z medycznego punktu widzenia słyszy poprawnie to z badań wynika, że jest zaburzona uwaga słuchowa oraz centralne przetwarzanie czyli w klasie drugiej chłopiec czyta wolno metodą sylabową rozumie przeczytany przez siebie tekst ( ma jeszcze kłopot ze zlepkiem spółgłosek ale coraz mniejszy) ale niestety nie pisze samodzielnie z pamięci. W edukacji matematycznej radzi sobie dosyć sprawnie ale ma bardzo wolne tempo pracy często "wyłącza się na lekcji", jest bardzo zaburzony emocjonalnie z trudem nawiązuje relacje z rówieśnikami i niestety ma bardzo niską samoocenę mimo naszego wzmacniania. Wychowawca sugeruje nauczanie indywidualne ale nie wiem czy są podstawy i czy nie zrobimy mu tym większej krzywdy (faktem jest, że dobrze pracuje w sytuacji jeden na jeden)Dodam, że szkoła robi wiele dla mojego dziecka ma terapię metodą Tomatisa oraz metodę Warnkego ma mieć też zajęcia z psychologiem. Dodatkowo chodzi też dwa razy w tygodniu na terapię sugeruje pozostawienie go w klasie się jak jeszcze mogłabym pomóc mojemu dzieckuPozdrawiamMałgorzata to termin stosowany w medycynie (audiologii), psychologii i pedagogice dla określenia zespołu objawów wynikających z nieprawidłowego funkcjonowania wyższych funkcji słuchowych. Jest to upośledzenie zmysłu słuchu pomimo prawidłowej budowy i funkcjonowania uszu. Wynika z niewłaściwej współpracy narządów słuchu z mózgiem, który błędnie rozpoznaje i interpretuje dźwięki docierające do uszu. W efekcie, chociaż słuch człowieka jest prawidłowy, ma on problemy ze zrozumieniem tego, co słyszy. ETIOLOGIA ZABURZEŃ PRZETWARZANIA SŁUCHOWEGO Zaburzenia przetwarzania słuchowego wynikają z mikrouszkodzeń części mózgu odpowiedzialnych za interpretację bodźców akustycznych. Mikrouszkodzenia te mogą mieć różne źródła. Najczęstszymi przyczynami zaburzeń przetwarzania słuchowego są: w okresie prenatalnym: infekcje wirusowe; intoksykacja alkoholem, tytoniem, środkami odurzającymi, lekami; ekspozycja na ołów; nieprawidłowe ułożenie szyi płodu skutkujące jednostronnym uszkodzeniem słuchu;podczas porodu: niedotlenienie i urazy mechaniczne;w okresie postnatalnym: wady słuchu, których rehabilitacja nie przebiega prawidłowo; wysiękowe zapalenia ucha środkowego; zablokowanie przewodu Eustachiusza; nadmierna stymulacja bodźcami słuchowymi; niedotlenienie w czasie snu z powodu przerośniętego migdałka gardłowego; choroby metaboliczne; epilepsja. DIAGNOZA ZABURZEŃ PRZETWARZANIA SŁUCHOWEGO Diagnozę zaburzeń przetwarzania słuchowego stawia lekarz audiolog, ale w proces diagnostyczny powinni być również zaangażowani tacy specjaliści jak logopeda, pedagog, psycholog. Omawiany syndrom można rozpoznać tylko u dzieci, które mieszczą się w normie intelektualnej, mają prawidłowy słuch oraz nie występują u nich deficyty wyższych funkcji poznawczych i językowych. ISTOTA ZABURZEŃ PRZETWARZANIA SŁUCHOWEGO Na zaburzenia przetwarzania słuchowego składa się zespół wielu różnorodnych symptomów. Do najczęściej występujących objawów omawianego syndromu należą: nierozróżnianie podobnych dźwięków mowy;trudności ze zrozumieniem mowy w hałaśliwym otoczeniu;zaburzenia rozumienia mowy zniekształconej;problemy z lokalizacją źródła słyszanych dźwięków;kłopoty z oceną natężenia, wysokości, długości, kolejności słyszanych dźwięków;brak umiejętności selekcjonowania bodźców słuchowych;trudności ze skoncentrowaniem się na bodźcach słuchowych;zaburzenia mowy (nieprawidłowa artykulacja głosek, niewłaściwa wymowa słów);obniżona pamięć słuchowa;deficyty w zakresie uczenia się drogą słuchową;nadwrażliwość na dźwięki;subiektywne odczucie deprywacji w zakresie stymulacji akustycznej. W efekcie wymienionych objawów dzieci z zaburzeniami przetwarzania słuchowego doświadczają wielu poważnych trudności w codziennym funkcjonowaniu, a w szczególności podczas nauki szkolnej. Mylą zbliżone dźwięki, przekręcają podobnie brzmiące wyrazy lub błędnie je wymawiają. Wskutek tego mają kłopoty z analizą i syntezą słuchową, czyli podziałem tekstu na zdania, wyrazy, sylaby, głoski oraz scalaniem głosek, sylab, wyrazów, zdań w tekst. W wyniku tych kłopotów mają także trudności w nauce czytania i pisania, popełniają wiele błędów ortograficznych. Również rozumienie tekstu samodzielnie czytanego na głos bądź słuchanego stanowi dla nich problem. Dlatego też często nie rozumieją wydawanych ustnie dłuższych, złożonych poleceń i instrukcji. Dzieci z zaburzeniami przetwarzania słuchowego charakteryzują również deficyty w zakresie uwagi słuchowej. Nie potrafią właściwie selekcjonować dźwięków, które docierają do nich z otoczenia. Jednakowo reagują na wszystkie sygnały akustyczne, dlatego nawet słabe dźwięki zakłócające dekoncentrują je. Także pamięć słuchowa dzieci cierpiących na zaburzenia przetwarzania słuchowego jest istotnie obniżona. Szybko zapominają o tym, co zostało powiedziane i mają spore trudności z odtworzeniem usłyszanych treści. Dzieci z zaburzeniami przetwarzania słuchowego mogą też przejawiać nieprawidłowości w zakresie wrażliwości na bodźce akustyczne. Bywają nadwrażliwe na dźwięki, drażni je hałas. Aby zrozumieć, co się dzieje w hałaśliwym otoczeniu, muszą szczególnie natężać uwagę, czyli ponosić znaczny wysiłek. Może to powodować u nich niepokój, rozdrażnienie, zmęczenie, bóle głowy. Zdarza się także, że dzieci z zaburzeniami przetwarzania słuchowego cechuje zbyt niska wrażliwość na sygnały dźwiękowe. Znajdują się w stanie deprywacji akustycznej, z czym próbują sobie radzić poprzez samodzielne wydawanie głośnych dźwięków (podniesiony ton głosu, krzyk), powodowanie hałasu (stukanie przedmiotami) czy wsłuchiwanie się w dźwięki wydawane przez urządzenia znajdujące się w pobliżu (wentylator, odkurzacz). Dzieci dotknięte omawianym syndromem doświadczają także wielu trudności komunikacyjnych. Mają kłopoty w zakresie interpretowania oraz stosowania cech prozodycznych mowy. Niewłaściwie odczytują akcent i intonację usłyszanych komunikatów werbalnych. Trudno im odpowiednio modulować głos podczas wypowiedzi. W efekcie ich mowa jest monotonna i zbyt cicha albo za głośna i nadmiernie dynamiczna. Może to powodować nieporozumienia pomiędzy dziećmi i innymi osobami z ich otoczenia oraz ujemnie wpływać na ich wizerunek w społeczności. Wskutek opisanych problemów dzieci z zaburzeniami przetwarzania słuchowego nie czują się bezpiecznie w swoim otoczeniu. Pomimo zwiększonego wysiłku, nie zawsze właściwie rozumieją sytuację, w której się znajdują. Doświadczają także permanentnego dyskomfortu w zakresie sfery słuchowej. Mają problemy komunikacyjne oraz trudności w nauce szkolnej. Wszystko to jest dla nich źródłem chronicznego stresu i może powodować obniżenie samooceny oraz nieśmiałość. FUNKCJONOWANIE SZKOLNE DZIECI Z ZABURZENIAMI PRZETWARZANIA SŁUCHOWEGO Dzieci z zaburzeniami przetwarzania słuchowego doświadczają wielu rozmaitych trudności podczas pobytu w szkole. Muszą tu bowiem funkcjonować, komunikować się i uczyć w warunkach zwiększonego hałasu, w obecności wielu bodźców akustycznych, co jest dla nich szczególnie niekorzystne. Dlatego ważne jest, aby zapewnić im możliwie największy komfort w tym zakresie. Możemy to uczynić poprzez eliminowanie zbędnych hałasów w szkole następującymi sposobami: zmniejszenie liczebności klasy, do której uczęszcza uczeń z zaburzeniami przetwarzania słuchowego;umożliwienie dziecku z omawianym syndromem realizacji wybranych przedmiotów w trybie indywidualnym (np. muzyka, język obcy);tworzenie w szkole stref ciszy (wydzielone miejsca na korytarzach, gdzie mogą przebywać uczniowie, którzy potrzebują odpoczynku od bodźców słuchowych);zapewnienie dziecku możliwości wyciszenia się, odpoczynku od nadmiaru wrażeń akustycznych (np. specjalnie przygotowane miejsce, do którego może się udać się nawet podczas lekcji, celem krótkiego odpoczynku);eliminowanie z sal szkolnych urządzeń emitujących intensywne dźwięki (wentylatory, głośno tykające zegary);wyciszenie ścian sal lekcyjnych specjalną pianką, uszczelnienie drzwi i okien, aby nie przepuszczały hałasów z zewnątrz;eliminowanie pogłosu w salach lekcyjnych poprzez wykorzystanie dywanów, zasłon, poduszek;sadzanie dziecka w pobliżu nauczyciela, aby lepiej słyszało jego słowa. W przypadku niektórych dzieci konieczne może być także zastosowanie cyfrowego systemu wspomagającego funkcje słuchowe. Jest to urządzenie składające się z niewielkiego mikrofonu, który nosi nauczyciel oraz małej słuchawki, którą dziecko umieszcza na uchu. System ten wzmacnia głos nauczyciela i pozwala uczniowi lepiej wyróżniać go na tle wszystkich dźwięków, jakie występują w klasie podczas lekcji. W pracy dydaktycznej z dzieckiem cierpiącym na zaburzenia przetwarzania słuchowego nauczyciel powinien postępować zgodnie z następującymi wskazówkami: używać wiele pomocy wizualnych, aby uczeń mógł powiązać to, co słyszy z konkretnymi obrazami;stosować krótkie, proste polecenia i instrukcje słowne;ciągle kontrolować, czy dziecko rozumie wydane ustnie polecenia i instrukcje;nie odpytywać ucznia z czytania głośnego, recytowania, śpiewania na forum klasy;kilkakrotnie powtarzać ustne pytania, polecenia i dawać dziecku więcej czasu reakcję;przeznaczać uczniowi więcej czasu na zbudowanie dłuższych wypowiedzi językowych;umożliwiać dziecku patrzenie na twarz i usta osoby mówiącej;polecenia słuchowe dotyczące pracy zleconej uczniowi uzupełniać o wskazówki wzrokowe. Zaburzenia przetwarzania słuchowego sprawiają dziecku trudności w nauce pisania, opanowaniu ortografii, nauce czytania, nabywaniu nowego słownictwa, zapamiętywaniu ciągów słów (dni tygodnia, miesiące, kolejność liczb, kolejność liter w alfabecie). Dlatego należy uwzględniać ten syndrom na wszystkich przedmiotach szkolnych, a w szczególności podczas lekcji języka polskiego, muzyki, matematyki, języka obcego. Ze względu na duże obciążenie emocjonalne i permanentny stres, jakich doświadczają uczniowie z zaburzeniami przetwarzania słuchowego, konieczne jest także podejmowanie działań stymulujących ich motywację do nauki, podnoszących samoocenę, wzmacniających pozycję w grupie rówieśniczej. W tym celu, w codziennej pracy z uczniem cierpiącym na omawiany syndrom należy bazować na wzmocnieniach pozytywnych i umożliwiaćmu odnoszenie sukcesów na forum grupy. Nie wolno ganić ani zawstydzać takiego dziecka z powodu wolniejszego tempa pracy czy błędów popełnianych w trakcie nauki opartej na kanale słuchowym. POSTĘPOWANIE TERAPEUTYCZNE WOBEC DZIECKA Z ZABURZENIAMI PRZETWARZANIA SŁUCHOWEGO Zaburzenia przetwarzania słuchowego nie mijają wraz z wiekiem, ale towarzyszą dotkniętej nimi osobie przez całe życie. Dlatego ważne jest, by poddać je właściwym oddziaływaniom korekcyjnym. Nawet pomimo szybkiego podjęcia wieloaspektowej, intensywnej terapii, niemożliwe jest zlikwidowanie symptomów syndromu. Celem oddziaływań podejmowanych wobec dziecka z zaburzeniami przetwarzania słuchowego jest jedynie zmniejszenie objawów, wypracowanie strategii kompensacyjnych wobec istniejących deficytów, usprawnienie funkcjonowania słuchowego i językowego oraz zminimalizowanie wtórnych objawów psychologicznych, takich jak nieśmiałość, zaniżona samoocena, stres. W terapii dziecka cierpiącego na zaburzenia przetwarzania słuchowego mogą uczestniczyć logopeda, neurologopeda, psycholog, pedagog, terapeuta pedagogiczny. Należy ją rozpocząć jak najszybciej, prowadzić systematycznie, w bezpiecznej, przyjaznej dla dziecka atmosferze. Ważne jest także zaangażowanie w proces rehabilitacji domu rodzinnego i szkoły dziecka, aby zalecone przez specjalistów ćwiczenia były wykonywane także w tych miejscach. Podstawową metodą terapeutyczną w przypadku omawianych zaburzeń jest tzw. indywidualny trening słuchowy. Składają się na niego między innymi ćwiczenia: lokalizacji źródła dźwięków;rozpoznawania dźwięków;różnicowania głośności, długości i wysokości dźwięków;zapamiętywania kolejności usłyszanych dźwięków;rozumienia mowy w obecności werbalnych i niewerbalnych bodźców zakłócających;powtarzania sekwencji słów, zdań w odpowiedniej kolejności;analizy i syntezy słuchowej;uwagi słuchowej;korzystania z cech prozodycznych mowy;rozumienia odsłuchiwanego i samodzielnie głośno odczytywanego tekstu;pisania ze słuchu;naśladowania melodii;różnicowania rytmów;naśladowania rytmu. Dobre rezultaty daje także uzupełnianie indywidualnego treningu słuchowego treningiem grupowym prowadzonym w formie zabaw i gier słuchowo-ruchowych. Tekst powstał w oparciu o następujące materiały: E. Kwaśniok, M. Ławecka: Stymulacja funkcji słuchowych w zaburzeniach centralnych procesów przetwarzania, Forum Logopedyczne, rok 2016, nr 24A. Paczkowska, J. T. Marcinkowski: Istota zaburzenia przetwarzania słuchowego – niedocenianego problemu zdrowotnego, Hygeia Public Health, rok 2013, tom 48, nr 4A. Senderski: Rozpoznawanie i postępowanie w zaburzeniach przetwarzania słuchowego u dzieci, Otolaryngologia, rok 2014, tom 13, nr 2T. Zaleski: Centralne zaburzenia słuchu u człowieka, Kosmos. Problemy nauk biologicznych, rok 1998, tom 47, nr 3 Filmik prezentujący domowy trening słuchowy:

centralne zaburzenia przetwarzania słuchowego forum